|
Βαδίζουμε για ένα ΙΟλεπτο παράλληλα με την περίφραξη και, 2 ώρες και 15' μετά την αναχώρηση μας, φτάνουμε μπροστά στην πΰλη της Μονής. Ο Αρχιμανδρίτης Πάμφιλος και οι υπόλοιποι μοναχοί μας υποδέχονται με μεγάλη εγκαρδιότητα, μας κερνάνε καφεδάκι και μας προτείνουν να κα-θήσουμε στην Τράπεζα. Αρνούμαστε ευγενικά γιατί μας περιμένει η επιστροφή. Με τον ήλιο στα μεσοΰρανα ξεκινάμε την πορεία μας από την Α-ΒΑ έξοδο της Μονής. Σε λιγότερο από ΙΟ' συναντάμε τη ρεματιά με το Τσιντζινιώτικο ρέμα. Παντού κυριαρχούν πλατάνια, κάποια απ' τα οποία με διαστάσεις εντυπωσιακές. Για ένα 25 λεπτό βαδίζουμε σε ήχο του νεροΰ και κάτω από την αδιαπέραστη κατασκονισμένο υλοτομικό δρόμο, που μας σκιά, πλατάνων, έλατων και πεύκων. Περνάκάνει να νοσταλγούμε την βουνίσια διαδρομή, με πολλές φορές το ρέμα πηδώντας πάνω από Επιτέλους το μονοπάτι ξαναρχίζει πλάι στον τις πέτρες. |
 |
| Στο μονοπάτι της επιστροφής μέσω του Τσιντζινιώ-τικου ρέματος, ο Δάσκαλος βρίσκει την ευκαιρία να αποκαταστήσει μία σιδερένια πινακιδούλα της σηματοδότησης. | |
 |
|