Ελλάδα, ενώ κάποια μεμονωμένα άτομα έχουν παρατηρηθεί και στον Ταΰγετο. Αναπτύσσεται σε ξηρά ασβεστολιθικά εδάφη και το ΰψος του μπορεί να ξεπεράσει και τα 12 μέτρα! Τα σημεία διαφοράς του από τα υπόλοιπα είδη κέδρων είναι ο ογκώδης καρπός, ο ευθυτενής κορμός και η κωνοειδής μορφή. Οι τρεις παράλληλοι κορμοί οφείλονται στο γεγονός, ότι ο καρπός περιλαμβάνει μέσα του τρεις σπόρους. Παλιά χρησιμοποιείτο στη βαρελοποιία και σε κατασκευές ξυλόγλυπτων λόγω της αντοχής του. Στο Δάσος της Μαλεβής τελεί υπό καθεστώς απόλυτης προστασίας, ως είδος ιδιαίτερου κάλλους).

Εξακολουθούμε ν' ανηφορίζουμε τον βατό χωματόδρομο, που κάποτε τερματίζει μετά από συνολική απόσταση 14,2 χλμ. από τα Τσίντζινα. Ξεκινάμε την ανάβαση από υψόμετρο 1520 μέτρων. Το μονοπάτι είναι πολΰ ανηφορικό και κακοτράχαλο, κατάσπαρτο με πέτρες, η σήμανση αδιόρατη ή ανύπαρκτη. Η βλάστηση που κυριαρχεί είναι χαμηλά κέδρα και αγκαθωτοί θάμνοι. Απέναντι ο Ταΰγετος επιβάλλεται με το μήκος και τον όγκο του, ενώ χαμηλά διακρίνεται ολοκάθαρα η Σπάρτη.

25'αργότερα φτάνουμε σ' ένα πλάτωμα, στα ριζά της βραχώδους και απόκρημνης κορυφής του Προφητηλία (1.780 μ.), του "Μεγαναηλιά", όπως τον αποκαλεί ο Δάσκαλος.

Εδώ βρίσκεται ένα μεγάλο πλακόστρωτο αλώνι με θέα εξαιρετική, ιδανικό για μια λιγόλεπτη ξεκούραση. Συνεχίζοντας ΒΔ το μονοπάτι στη βάση της κορυφής φτάνουμε σ' ένα 5λεπτο στην Πηγή του Μεγαναηλιά, με υπέροχο δροσερό νερό, ποτίστρα και αρκετά πρόβατα. Σε λίγο παρακάμπτουμε την κορυφή του Μεγαναηλιά και αντικρΰζουμε απέναντι μας στα ΒΑ την καμπυλόγραμμη κορυφή "Ψάρι" (του "Ψαρή" συμφωνά με την ορολογία του Δάσκαλου), που με υψόμ. 1839 μ. είναι η δεύτερη σε ΰψος κορυφή του Πάρνωνα μετά την "Μεγάλη Τούρλα" (1934μ.).

Βαδίζουμε επί μισή περίπου ώρα σε πετρώδες αλλά ευχάριστο μονοπάτι, με ελάχιστες υψομετρικές διαφορές. Η βλάστηση σ' αυτή την υποαλπική ζώνη είναι υποτυπώδης, μόνον χόρτα και χαμηλοί θάμνοι. Σ' ένα σημείο βρισκόμαστε πάνω από ένα όμορφο λεκανοπέδιο, ιδανικό βοσκότοπο.